I · Hfst. 2
De rekruut
Martinus werd op zijn vijftiende het Romeinse leger in gedwongen en kreeg een dienaar. Hij poetste de laarzen van de man en bediende hem aan tafel.
Halve MantelI — IX
Negen scènes uit één leven, elk met het hoofdstuk waaruit ze komt.
I · Hfst. 2
Martinus werd op zijn vijftiende het Romeinse leger in gedwongen en kreeg een dienaar. Hij poetste de laarzen van de man en bediende hem aan tafel.
II · Hfst. 3
Bij de poort van Amiens, in een strenge winter, sneed een soldaat zijn enige mantel in tweeën en gaf de helft aan een naakte man. Die nacht droomde hij dat Christus die helft droeg.
III · Hfst. 4
Voor een veldslag bij Worms weigerde Martinus de premie van de keizer en bood hij aan ongewapend voor de linie uit te lopen. Bij zonsopgang vroeg de vijand om vrede.
IV · Hfst. 5
In een hinderlaag gelopen op een bergweg en vastgebonden, zei Martinus dat hij zich nooit veiliger had gevoeld, en dat hij medelijden had met de man die het touw vasthield.
V · Hfst. 7, 10
Als bisschop van Tours woonde Martinus in een houten hut aan de Loire. Ongeveer tachtig monniken voegden zich bij hem, in grotten in de rotswand.
VI · Hfst. 9
Martinus zou nooit ja hebben gezegd. Dus lokten de inwoners van Tours hem met een list uit zijn klooster en voerden hem onder bewaking de stad in.
VII · Hfst. 11, 13
Hij liet een altaar weghalen omdat niemand de martelaar kon noemen die eronder begraven lag. Daarna daagden dorpelingen hem uit te gaan staan waar hun heilige pijnboom zou vallen.
VIII · Hfst. 20, 24
Een stralende gestalte in purper en goud zei tegen Martinus dat hij Christus was. Martinus vroeg de wonden van het kruis te mogen zien.
IX · Epiloog
Oud en ziek ging Martinus een ruzie tussen priesters bijleggen. Hij stierf op 8 november 397 en werd over de Loire stroomopwaarts naar Tours gebracht.
Veel plezier met het boek. Wil je één e-mail als er een nieuwe taal bijkomt?
Laat het me weten